Artikel uit Provinciale Zeeuwse Courant van 25-09-2000

Tehuis vangt oude honden op

door Esme Soesman

POORTVLIET - Joy dribbelt enthousiast heen en weer tussen huiskamer en tuin, terwijl Kevin zich na een korte inspectieronde van het meubilair uiteindelijk in een mandje nestelt. De twee oudjes hebben het in `t Seniorenhuis in Poortvliet prima voor elkaar, dankzij - of ondanks - hun bestaan als respectievelijk cockerspaniël en teckel.

		De honden kunnen hun oude dag comfortabel slijten in een voor hen prettige omgeving. (foto Willem Mieras)

De twee honden hebben, met nog zes soortgenoten, een onderkomen gevonden in de zaterdag officieel geopende seniorenopvang op Tholen. De Elkie Stichting van Cok en Angeline Verhoek heeft daarmee een Zeeuwse primeur. Soortgelijke initiatieven bestaan in Nederland alleen nog maar in het Limburgse dorpje Smakt en in Wassenaar. De opzet is simpel, maar blijkbaar niet wijdverbreid. Bejaarde honden die door omstandigheden hun thuis kwijtraken, kunnen hun oude dag comfortabel slijten in een voor hen - en ook voor ex-baasjes - prettige omgeving.
Een geelgeverfde voordeur heet visite een warm welkom. Voor wie de aangrenzende schuren negeert, is het niet moeilijk een gezellig bungalowtje achter de entree te vermoeden. De met honden versierde dakpan naast de voordeur tref je op meer woonhuisgevels aan. Een lange gang voert de bezoeker langs de vier huiskamers die de seniorenopvang rijk is. Tegen een muur - betonblokken, geen behangetje - is een bruinleren bank geplaatst. Schilderijtjes tegen de wand en een zilverkleurige kandelaar op tafel wekken de indruk dat het baasje elk moment binnen kan komen lopen.
"Het gros van de honden komt uit een gezinsleven", legt Cok Verhoek de opzet van de opvang uit. "We proberen die sfeer en rust van dat leven ook hier te creëren." Geschreeuw en getier is uit den boze in het hondencomplex. En, geloof het of niet, na vijf of zes uur `s avonds daalt doorgaans een diepe rust over de bejaardenwoninkjes neer.
De inrichting is nog niet compleet. "We zijn nog steeds op zoek naar banken en een stuk of drie salontafels. Ook stevige staande schemerlampen ontbreken nog." De opening is voor een aantal bezoekers een goed moment om een presentje mee te brengen. Op een tafel in de trainingsruimte annex feestzaal staan planten - ook die krijgen een plek in de hondenverblijven - zij-aan-zij met een Snoopy hondenmand. Een doos Happy kluifjes belooft een aangename middag.
Hondenliefhebbers in overvloed, blijkt uit de forse aanloop - die gedeeltelijk uit viervoeters bestaat.

Maatje
Toch gaat er nog al eens wat mis, weet directeur Iaira Boissevain van de Bond tot Bescherming van Honden uit ervaring te vertellen. Haar organisatie heeft de helft van het gebouw in Poortvliet bekostigd en draait ook voor een aantal honden voor de kosten van het verblijf op. In Limburg komt dat neer op zevenentwintig van de dertig honden. "Het probleem is dat mensen de rest van het hondenleven nog niet regelen. Zonde, want zo`n dier is een jaar of elf je maatje geweest en staat dan opeens - door overlijden, scheiding of verhuizing naar een seniorenwoning - op straat." Zo`n dertig van dit soort verstoten oudjes kunnen in `t Seniorenhuis terecht. Joy, Kevin en huiskamergenoot Blackie - een pittig ogende schnautzer - kunnen dus in de toekomst op meer volk rekenen. Verhoek: "Eind oktober zitten we denk ik een eind vol."
Volgens Boissevain is het dé manier om de beestjes van een goede oude dag te laten genieten. "De hond is een roedeldier van nature, dus dat gaat prima samen. Ik denk zelfs dat ze zich beter voelen tussen hun eigen soort. Hoe denk je dat jij je voelt, als je tussen alleen maar marsmannetjes zit?"