Zilveren jubileum en dierenziekenboeg voor Cok Verhoek
’Elke dag met dieren mogen werken, dát is mijn beloning’

Een plek waar zieke dieren in alle rust kunnen opknappen en 24 uur per dag verzorging krijgen. Het zorgcentrum van Cok Verhoek is in gedachten al helemaal klaar. Nu moet hij het plan enkel nog realiseren aan de Roolandsedijk in Tholen. Samen met zijn echtgenote Angeline beheert hij hier al 12,5 jaar een gedragcentrum, een dierenpension en een dierenasiel. ,,We begonnen met twee lege schapenstallen. Daar hebben we heel wat van gemaakt.” Begin maart moet de nieuwe afdeling klaar zijn.

,,Als een dier ziek wordt binnengebracht maar gezond vertrekt, geeft dat een voldaan gevoel. Daar teer ik op”, aldus jubilaris Cok Verhoek.

Het is een mooi cadeau voor Verhoek die zaterdag 15 december zijn zilveren jubileum viert in het werken met honden, katten en hun baasjes. Een gigantisch feest wordt het niet. De jubilaris staat liever bij de gelegenheid stil met een uitgebreide receptie voor vrienden, kennissen en klanten.
25 jaar geleden ging hij als beheerder van dierenasiel h’Onderdak in Bergen op Zoom van start. Daarvoor had hij verschillende banen, zoals opsporingsambtenaar, buschauffeur en trambestuurder. Maar Cok voelde zich pas thuis tussen de dieren. ,,Als ik terugkijk, was het een leuke tijd in het asiel. Al was het soms ook spannend.” Hij doelt op de strubbelingen die hij met bestuur kreeg over het omgaan met dieren, vooral over het euthanasiebeleid. ,,We keken daar verschillend tegenaan. Ik wilde geen gezonde dieren in laten slapen. Enkele bestuursleden dachten daar anders over, die bekeken het enkel zakelijk. Uiteindelijk hebben zíj ongelijk gekregen. Het resultaat staat hier”, zegt de jubilaris met een kleine glimlach.

Geen spijt
Nog voordat de problemen met het bestuur ontstonden, had de beheerder al een kijkje genomen bij de Thoolse schapenstallen van familie Van Bale, die zelf dierenpension Hoeve Dijkzicht runde. ,,Het asiel was benaderd om een stal van hem te huren, maar dat is uiteindelijk toch niet doorgegaan.” Toen Verhoek twee jaar later op zoek ging naar een pand om een eigen bedrijf te beginnen, bleek de hoeve te koop te staan. Op 25 augustus 1995 kreeg Verhoek de sleutels van de boerderij en stallen, een terrein van bijna 1 hectare groot. ,,Ik heb er geen seconde spijt van gehad. Van Bale komt nog wel eens langs om een kijkje te nemen. Hij geniet echt wat wij met de ruimte gedaan hebben”, aldus de Tholenaar. Stap voor stap bouwde hij samen met zijn echtgenote het gedragscentrum/dierenpension uit tot wat het nu is: een centrum voor attitude en begeleiding in het omgaan met honden en katten (CVAB) en de Elkie-stichting, een opvang voor oudere huisdieren. ,,Als laatste zijn de nieuwe zomerhokken, geasfalteerde paden en de parkeerplaatsen op het terrein gerealiseerd. Een verbouwing van zo’n 50.000 euro. Dat geeft niet, daar zijn banken voor.” De jubilaris vindt dat mensen tegenwoordig teveel kijken naar materialistische zaken. ,,We zijn in West-Europa zo gewend aan luxe: grote auto’s en villa’s. Maar een simpele boterham met pindakaas en jam vind ik als avondeten al lekker en het scheelt geld. Ik geniet meer van iedere dag met dieren te werken, dát is mijn beloning. Geen luxe villa. Ik heb altijd plezier in mijn werk en dat wordt gespiegeld door de dieren. Het is een mooi vak.”

Antislip
Het idee voor een ziekenboeg ontstond pas dit jaar, vertelt hij. ,,Ik werd een paar keer kort achter elkaar gevraagd om een ziek huisdier op te vangen, omdat de baasjes dat niet konden. Er blijkt vraag naar een zorgcentrum te zijn. Dieren die pas geopereerd zijn of ziek zijn, hebben vaak meer aandacht nodig. Ze hebben medicatie nodig en moeten vaak een kap dragen. Zeker voor oudere mensen en mensen met een voltijdbaan kan deze zorg soms moeilijk te geven zijn.” Ook het geven van medicijnen aan een huisdier met pijn verloopt niet altijd even makkelijk. ,,Een dier laat het misschien niet toe of valt uit. Je moet weten hoe je zo’n dier moet benaderen, zijn lichaamstaal begrijpen. Dieren reageren instinctief. Daarnaast zijn mensen geneigd om een ziek dier meer aan te halen. Daarbij vergeten ze dat iedere aai voor een dier een bevestiging is van de lichaamshouding. Krijgen dieren een kroel als ze bang zijn, dan wordt dát gevoel onbewust door de baasjes versterkt. Op dat soort dingen wordt vaak niet gelet.” Verhoek is momenteel bezig een oude stal en een opvangruimte voor oudere katten om te bouwen tot een keurige zorgafdeling. De vloeren worden voorzien van vloerverwarming en een speciale antislipvloer. ,,Echt geweldig spul”, legt de eigenaar enthousiast uit. Hij liet de kunststof vloer in één kennel en in de seniorenafdeling leggen en met goed resultaat. ,,Eén van de oude asielhonden had problemen met opstaan. Door de tegels lukt hem dat weer, hij heeft meer grip. Dat is natuurlijk voor zieke huisdieren ook belangrijk.” Goedkoop is de vloer echter niet. Voor de seniorenruimte van 24 vierkante meter was de jubilaris maar liefst 2200 euro kwijt. ,,Maar het is goed voor de dieren en dat telt.” Verhoek weet nog niet of hij drie grote ruimtes of twee grote kamers en vier kleinere wil gaan maken. Wel wordt de afdeling geschikt voor zowel honden als katten. Ook vindt er straks cameratoezicht plaats, zodat familie Verhoek vanuit hun woning de dieren in de gaten kunnen houden. ,,Als zo’n dier ziek of gewond wordt binnengebracht en vervolgens vrolijk en gezond weer weggaat, geeft je dat een voldaan gevoel. Daar doe ik het voor, daar teer ik op.”

Taakstraf
Verder uitbreiden ziet Cok op dit moment overigens niet zitten. ,,Het moet natuurlijk wel allemaal te behappen blijven”, zegt hij. ,,Al is de zolder van de oude schuur nu opgeruimd. Een ruimte van zo’n 34 meter lang. Daar zijn dus nog wel mogelijkheden voor in de toekomst.” Naast de jubilaris en zijn Angeline zijn er op het terrein wekelijks drie voltijders en drie deeltijders werkzaam. Daarnaast lopen er ook regelmatig leerlingen stage. ,,Afgelopen maanden hadden wij dagelijks zo’n zes stagiaires rondlopen. Het bedrijf is groot genoeg. Het heeft zoveel afdelingen dat wij ze allemaal goed aan het werk hielden. Ze gingen iedere dag moe naar huis.” Daarnaast werkt het dierenpension/ gedragscentrum sinds drie jaar samen met de Raad voor de kinderbescherming. Jongeren kunnen op het Thoolse bedrijf hun taakstraf uitvoeren. In 2,5 jaar tijd is er bij het dierenpension al 1000 uur aan taakstraf verricht. ,,Ze komen uit heel Zeeland, óók van het eiland zelf. Ik ben echt trots op die jongeren. Ze doen het werk wel verplicht maar met zoveel enthousiasme. Je geeft die gasten een kans, daar hoort een stuk vertrouwen bij. Soms komen er kinderen die echt met zichzelf in de knoop zitten, ook is de thuissituatie meestal niet best. Dit werk helpt hen vaak weer alles op een rijtje te zetten.” Af en toe laat Cok de begeleiding over aan zijn echtgenote of aan de medewerkers, maar hij staat de jonge delinquenten ook zelf bij. ,,Je raakt nauw bij die jongeren betrokken. Ik ben zelf ook jong geweest. Ik weet wat kattenkwaad uithalen is.”

Onlangs verwierf het dierenpension/gedragscentrum de erkenning van de stichting Dierbaar. Het betekent dat de huisvesting en de verzorging van de dieren goed geregeld is en dat de medewerkers de juiste kennis en ervaring in huis hebben. De stichting werkt hierbij nauw samen met de ministeries van economische zaken en landbouw, natuur en voedselkwaliteit. ,,Het laat nogmaals zien dat we goed bezig zijn”, vindt Verhoek.